KIJKDAG
ZONDAG
26/05
meer info

“Ik zit regelmatig op mijn bankje buiten, zo leer ik iedereen in De Kazerne kennen”

Geen twee zonder drie? Dat is buiten Jeroen (48) gerekend. Hij had geen zin om voor de derde keer in zijn leven ingrijpend te verbouwen, dus koos hij voor een afgewerkte stadswoning binnen de stevige muren van De Kazerne. “We leven middenin de stad zonder de nadelen van de oude kom van Gent. Heerlijk.”

Of we onze schoenen kunnen uitdoen voor we binnenkomen? Jeroen is een van de eerste bewoners in De Kazerne, de nieuwe woonbuurt waarvoor Matexi en Ciril de handen in elkaar sloegen. “Er wordt hier nog druk gewerkt in het gebouw, dus het kan buiten nog wat stoffig zijn.” Daar maalt hij niet om. Hij vond in de Leopoldskazerne de perfecte uitvalsbasis, een plek waar zijn twee kinderen van zeven en tien jaar zorgeloos kunnen opgroeien.

Welkom in Jeroens gezellige en functionele stadswoning, opgetrokken tegen de binnenkant van de wallen van De Kazerne.

Intro Jeroen 1Intro Jeroen 2

Warme nieuwbouw

Als je langs de Leopoldskazerne passeert, moet je er de volgende keer op letten. De muren van de Leopoldskazerne lijken wel verstevigd. Er zijn nieuwe, brede structuren in gele baksteen die boven de vestigingsmuren uitgroeien. Het zijn geen kantines of wachtposten voor het Belgisch leger, dat trouwens nog steeds kantoor houdt in de Leopoldskazerne, maar de splinternieuwe stadswoningen die Matexi en Ciril realiseerden.

“Ik heb in mijn leven al twee keer verbouwd”, zegt Jeroen terwijl hij ons een koffie aanbiedt. “Ik zag het niet zitten om dat een derde keer te doen.” De gezinswoning in De Kazerne van 150 vierkante meter met drie verdiepingen kwam als geroepen. Drie slaapkamers, twee badkamers, een lichtrijke keuken en een ruim terras. Ideaal voor een gezin van drie. “De kinderen zijn bij hun mama deze week, zo is het hier nog een stuk rustiger.”

De indeling van het huis lag vast bij aankoop. De living op het gelijkvloers kijkt uit op een groene tuin en de indrukwekkende gevel van de oude kazerne. “Dit is een nieuwbouw, maar zo mocht het voor mij niet aanvoelen.” Jeroen koos om die reden voor veel hout in het interieur. Een elegante houten vloer en een stevige houten trap, die naar de keuken leidt, trekken de aandacht. De werken, die Matexi en Ciril coördineerden, liepen vlot. “Het warme gevoel binnen staat in mooi contrast met de wat koelere structuur van De Kazerne.” De planten aan het grote schuifraam trekken de tuin dan weer naar binnen.

Intro Jeroen leest boek

Goede buren in de grote stad

Bij goed weer zet Jeroen zijn bankje in de tuin. “Het is een oase van rust. Bovendien leer ik op die manier medebewoners in de omwalde woonbuurt kennen. Ik woonde twintig jaar lang in Gentbrugge. Dit is een nieuwe start.” Hij zegt het al lachend, maar Jeroen meent wat hij zegt. “Beter een goede buur dan een verre vriend. Het gemeenschapsgevoel, dat wel nog wat moet groeien, is zeker iets wat me aantrok in dit project.”

Camiel (10) en Stella (7) vinden de verhuis naar de stad best spannend. “Als we tijd hebben, wandelen we het centrum in om een ijsje of een bubble tea te halen.” Jeroen hoopt dat er nog gezinnen met kinderen de weg naar De Kazerne vinden. “Het is een toffe plek om vriendschappen te smeden. Als ouder is het ook aangenaam dat je kinderen zorgeloos kunnen rolschaatsen op het binnenplein.” En als die plek dreigt te vervelen, ligt het Citadelpark op een boogscheut.

Hijzelf geniet van de luxe dat de bruisende stad binnen handbereik ligt. “Je moet er eens bij stilstaan. We wonen in alle rust, staan op 5 minuten wandelen in het centrum van de stad en hebben nooit last van parkeerproblemen.” Jeroen stelt vast dat hij de wagen in de week dat zijn kinderen er niet zijn nauwelijks gebruikt. “Alles is hier in de buurt.” Een stamcafé? Dat heeft hij nog niet. “Maar ik ga al eens graag een aperitief drinken in Yalo in de Brabantdam. Dat is dichterbij dan het lijkt.”